jueves, 10 de enero de 2019

Dance_Unaibastardo



Narrazio irakurria

Lisboara heltzerakoan, berebizian ohartu naiz aire eta usain diferenteak daudela kaletik. Neskalagunarekin hartu dut ostatu bat, malda baten kokatua dagoena, eta hain abenturazalea naiz… Patinak hartu eta amildegitik botatzeko gogoak dauzkat!




Logelak korridorean kokatuta daude, Olatz ahizparekin eta Ainhoa adiskidearekin partekatu beharra daukat. Egun gutxi batzutarako izango da, gainera aspaldi ezagutzen gara eta intimitate erosoa berehala dator.




Kaletik behera, Kaletik gora… Ibiltzen gara egun guztia zehar familiakoekin. Berandu egin zaigu, eta ohartzerakoan gauez egin da. Gauean irten beharra daukagu, maletako konjuntoak ikusita soineko larrox bat eta leggins beltz batzuk aukeratu ditut gaur gauen irtetzeko. Denok prest egoterako orduan, afaltzeko taberna baten bila hasi gara; ohartu naiz, nire lehengo neskalaguna Ane izenekoa, Lisboara etorri zela bizitza berri baten bila eta ez dut izan dudarik berari berehala deitzeko. Aneri deitzerakoan, ostatu edo taberna baten antzerako batean lanean dabilela esan dit eta afaltzera joateko gonbidatu dit. Tarbernara heltzerakoan “chic” xamarra zela ikusi genuen, eta afaria kalitate baxukua izan harren, betiko moduan pasa genuen irri batzuk botatzen. Gaua aurrera zihoan, eta berandu egin zitzaigun. Alokatutako ostatura joateko proposamena egin nuen, baina Ane guregana gerturatu zen eta tabernako goiko pisuko festara gonbidatu zigun. Oso harrituta geratu nintzen, berari egin nion astakeriarekin eta hain ondo tratatzen zidala ikusterakoan. Festara sartzerakoan, susmo txarra zegoela igertu nuen, festa hau niretzako ez zela pentsatu nuen neure buruan. Kopa bat hartzera joan ginen nire lagunak eta Ane, gonbidatzeko gogo ikaragarria zeukan Anek eta baiezkoa esan nion jokabide txarra ez edukitzearren. Kopak esku tartean geneuzkala, ea film “porno” bat grabatzeko nahiak nituen ala ez; logikoki ezezkoa esan nion eta dantza egitera Joan ginen biok batera.




Dantzan hasterakoan, nire burua eta gorputza ondo ez zegoela nabaritzen nuen eta ohartzerakoan 10 mutilez inguratua nengoen gela txiki batean. Korrika batean irten nintzen hango gelatik nire lagunen bila etxera joateko; Olatz eta Ainhoa aspaldi joan zirela etxera esan zidan Anek, eta etxera joan nintzen asko itxaron gabe . Etxean pentsakor nenbilela, alkoholak ez duela hain efektu txarrik egiten ohartu nintzen eta drogatu egin zidatela pentsatu nuen. Ez nuen pentsaearazi nahi zein izan zen lotsagabe hori, argi dago nire lagunak ez zirela izan eta Aneri deitu nion. Teléfonoa hartzerakoan, barrezka hasi zen ezer ere ez esan gabe eta hau esan zidan:





Hori, orain dela bizpahiru urte egin zidanagatik izan da, merezita daukazu.




Orduan bera izan zela drogatu ninduen pertsona aztertu nuen. Oso irudi txarra eraman nuen berarengatik eta depresioarekin, nire etxera bueltatzea eta Lisboan gertatu den guztia ahaztea hartu nuen erabakia izan zen.

No hay comentarios:

Publicar un comentario

Oihana Aranaren "Volfgang" ipuinari iruzkina

Oihana Aranak idatzitako "Volfgang" deituriko ipuin laburra irakurri dut gaurkoan. Lehenengo momentutik, hasiera idazteko modu...